کار عمیق؛ چطور در کارهامون به حداکثر دستاورد برسیم؟(۲)

کار عمیق؛ چطور در کارهامون به حداکثر دستاورد برسیم؟(۲)

در مقاله قبلی که می‌تونید از اینجا اون رو مطالعه کنید در مورد کار عمیق یه سری توضیحات دادیم. توی این مقاله مقداری بیشتر به کار عمیق می‌پردازیم. در واقع اینجا راهکارهای استفاده از کار عمیق رو بررسی می‌کنیم.


دستاورد کار عمیق چیست؟

نکته‌ای که در کتاب کار عمیق نظر من رو به خودش جلب کرد، میزان ساعات کار کردن نویسنده کتاب کار عمیق آقای کل نیوپورت بود. اینکه اون کارش رو ساعت ۵ و نیم عصر تموم میکنه و دیگه به کار کردن ادامه نمیده. حتی به کار فکر هم نمی‌کنه و وقتش رو تا روز بعد در کنار خانواده می‌گذرونه!

در نگاه اول شاید با خودمون بگیم مگه میشه! اونم با کسی که کلی کار داره. همین نویسنده‌ای که اینجا در موردش صحبت می‌کنیم، چندین مقاله و کتاب بسیار معتبر داره و روزای تعطیل که کار کردنش هم تعطیله و بقیه روزا هم فقط تا ۵ و نیم عصر کار میکنه!

شاید برای شما هم جذاب شده که از چه برنامه و الگویی برای این کار میشه استفاده کرد؟

در ادامه با من همراه باشید تا درموردش بیشتر بدونیم.


چطور میشه عمیق کار کرد؟

کار عمیق هم مثل خیلی از الگوهای دیگه ساختار خودش رو داره. در نتیجه برای انجام دادنش باید برنامه خاصی داشته باشیم. البته این رو هم بگم که این برنامه می‌تونه شخصی سازی بشه. یعنی هر کسی برنامه مربوط به خودش رو طراحی کنه.

اولین نکته‌ای که در مورد کار عمیق باید بدونیم این هست که ساختار مغز انسان برای انجام یه فعالیت چه شکلیه؟

در این مورد در مقاله قبلی صحبت کردیم.

برای کار عمیق هم می‌تونیم از همین تکنیک استفاده کنیم. یعنی بازه‌های زمان بندی و استفاده از اون‌ها برای انجام کار عمیق.

یه تکنیکی هست به نام تکنیک گوجه فرنگی که از اون برای کار عمیق میشه استفاده کرد. پیشنهاد میکنم فیلم زیر رو ببینید.



برای انجام کار عمیق باید روی کاری که قرار هست انجام بدیم تمرکز کنیم. در این حالت وسایلی که باعث حواسپرتی ما میشن نباید در دسترس ما باشند. به طور مثال موبایل که اصلی ترین دلیل و عامل حواسپرتی هست می‌تونه در حالت سکوت قرار بگیره یا خاموش بشه. اگر در اتاقی هستیم که رفت و آمد زیاده، می‌تونیم رفت و آمد رو کم کنیم یا محل خودمون رو عوض کنیم.

حتی می‌تونیم اگه در حال استفاده از رایانه هستیم، صفحات وب رو که نیاز نداریم ببندیم. یا پیام‌هایی که روی سیستم میاد رو خاموش کنیم. اگر هم اینترنت خاموش باشه که از همه بهتره. اما یه وقتایی مجبوریم برای کار کردن از اینترنت استفاده کنیم که در این زمان بهترین حالت خاموش کردن همین پیام‌های اضافه هست.

خلاصه اینکه در طول انجام کار عمیق نباید به هیچ عنوان چیزی تمرکزمون رو بهم بریزه.


مدت زمان کار عمیق

طول زمانی که میشه کار عمیق انجام داد ۹۰ دقیقه هست. پیشنهادی که بهتره اینجا بدم، اینه که اگه در انجام تمرکزهای طولانی مدت تازه کار هستیم، در طول روز یک یا دو بازه کار عمیق انجام بدیم و اون رو بیشتر نکنیم.

دلیلش هم این هست که کار عمیق انرژی نسبتاً زیادی رو ازمون میگیره. در نتیجه مغز در حین انجام اون به شدت خسته میشه.

پس هم باید از اصول تغذیه درست استفاده کنیم و هم اینکه تعداد بازه‌ها رو رعایت کنیم.

اینجا پیشنهاد می‌کنم از تکنیک گوجه فرنگی استفاده کنیم. بعد از اینکه کم کم حرفه‌ای‌تر شدیم، می‌تونیم این تعداد بازه‌ها در یک روز رو بیشتر کنیم. یعنی به روزی ۴ یا ۵ بازه یک و نیم ساعته هم برسونیم.

یه نکته خیلی مهم دیگه هم که دوست دارم باهاتون به اشتراک بزارم اینه که دسترسی به خودمون رو موقع انجام کار عمیق باید سخت کنیم. این شکلی حواس‌پرتی‌مون به شدت کم میشه و از انجام دادن کارهامون لذت بسیار زیادی می‌بریم.


راههای بهره بردن از کار عمیق چیست؟

برای اینکه به حداکثر بازدهی از کار عمیق برسیم، باید مثل یک مهارت بهش نگاه کنیم. یعنی با استفاده از قدرت خلق عادت، یه عادت جدید رو در خودمون ایجاد کنیم و با اینکار به استقبال کار عمیق بریم.

زمانی که کار عمیق به یک عادت در وجود ما تبدیل بشه، اون زمان هست که از انجام دادنش خسته نمیشیم. در واقع روزی که این کار رو انجام ندیم، انگار چیزی رو گم کردیم.

برای اینکه یک عادت رو هم بتونیم در زندگیمون ایجاد کنیم، میشه از قانون ۲۱ روز استفاده کرد. یعنی ۲۱ روز کاری رو به صورت روزانه انجام بدیم. در نتیجه بعد از این مدت اون فعالیت به یک عادت در زندگی ما تبدیل میشه. بعد از ۹۰ روز انجام مستمر هم به عنوان سبک زندگی ما دیده خواهد شد.


بزرگان چطور کار عمیق می‌کنند؟

تمام افراد موفق و بزرگ برای انجام کارهاشون از این تکنیک استفاده می‌کنند. مثلاً بیل گیتس که بنیانگذار شرکت بزرگ مایکروسافت هست، هر سال یک هفته کامل از همه فاصله می‌گیره.

اسم این هفته رو گذاشه هفته تفکر و فقط با خودش خلوت میکنه. به یه جای دور دست میره و کلی کتاب و کاغذ با خودش میبره. در این یه هفته نه اینترنتی داره و نه گوشی همراهی و نه رایانه‌ای.

پرفسور یونگ روانشناس بزرگ هم در روستایی در نزدیکی دریای زوریخ در سوئیس خانه‌ای داشت و هیچ کس حق ورود به این خانه رو بدون اجازه اون نداشت. جالبه بدونیم این خونه حتی برق هم نداشت.

مارک تواین هم برای نوشتن کتاب‌های خودش به عمارتی که در انتهای باغ‌های خانوادگیشان در نیویورک وجود داشت میرفت. فاصله این عمارت از خانه اصلی به حدی بود که برای صدا زدن او موقع ناهار از شیپور استفاده می‌کردند.

برای این موضوع نمونه‌های زیادی وجود داره که به همین تعداد بسنده میکنم.


کار عمیق رو چطور شخصی سازی کنیم؟

وقتشه بریم سراغ قسمت شیرین ماجرا. شخصی سازی کار عمیق.

برای شخصی سازی پیشنهادی که میکنم برنامه ریزی روزانه هست. با این کار می‌تونیم ساعاتی رو که برای انجام کار عمیق نیاز داریم در ابتدای روز مشخص کنیم.

یا اینکه شب قبل اون‌ها رو بنویسیم و بدونیم برنامه فردای ما چی هست؟

با اینکار می‌تونیم بفهمیم در طول روز چه مقدار به کار عمیق نیاز داریم.

پیشنهادی که در کتاب کار عمیق برای شخصی سازی کار عمیق وجود داره این هست که تعداد کار عمیق خودمون رو مشخص کنیم. یعنی مثلا در هفته میخواییم ۵ بازه کار عمیق انجام بدیم. با انجام هر بار این کارها اون‌ها رو علامت میزنیم.

کار دیگه‌ای هم که برای خود من خیلی خوب جواب داده، اینه که یک دفتر خط دار برداریم. کل روزمون رو به بازهای نیم ساعتی تقسیم کنیم. بین هر دو خطی بازه نیم ساعتی بنویسیم. حالا در هر نیم ساعت برنامه اون رو یادداشت کنیم.

در این صورت یه برنامه ریزی حرفه‌ای برای روزمون داریم.

اگر این مقاله برای شما هم مفید بود لطفا اون رو به اشتراک بگذارید.

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *